കഥ 1 – കുഞ്ഞുറുമ്പും അരിമണിയും

(ചെറിയ തുടക്കങ്ങൾ വലിയ അറിവിലേക്ക്)

കേരളത്തിലെ ഒരു പച്ചിലക്കാട്ടിൽ

കുട്ടു എന്നൊരു കുഞ്ഞുറുമ്പ് ജീവിച്ചിരുന്നു.
എല്ലാ ദിവസവും അവൻ വലിയ ആനകൾ
കനത്ത മരക്കൊമ്പുകൾ ചുമക്കുന്നത് കണ്ടു.

ആകാശത്ത് പരുന്തുകൾ ഉയരെ പറക്കുന്നതും കണ്ടു.
“ഞാൻ എത്ര ചെറിയവനാണ്,” കുട്ടു ചിന്തിച്ചു.

“എനിക്കെന്ത് ചെയ്യാനാകും?”
ഒരു വിജയദശമി പുലരിയിൽ

കുട്ടു മൃദുവായ ഒരു പാതയിലൂടെ നടന്നു.

അവിടെ ഒരു പുതിയ വാഴയിലയിൽ

സ്വർണ്ണനിറമുള്ള അരിമണികൾ സൂര്യപ്രകാശത്തിൽ തിളങ്ങി നിന്നു.
കാട്ടിലെ ഗുരുകുലത്തിലെ ഗുരുവര്യൻ വിരലുകൊണ്ട്

ആ അരിയിൽ അ എന്ന അക്ഷരം എഴുതുകയായിരുന്നു.
കുട്ടു നിന്നു നോക്കി.

മുകളിൽ മരക്കൊമ്പത്ത് ഇരുന്ന

ഇരുണ്ട നീല തലയും നീണ്ട വാലുമുള്ള

ബുദ്ധിമാനായ ചകോരം (ചെമ്പോത്ത്)
സൗമ്യമായി ചോദിച്ചു:
“കുഞ്ഞുറുമ്പേ, അരിയിൽ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്?”
കുട്ടു ഒരു ചെറിയ അരിമണി എടുത്ത് ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു.
“ഒരു അരിമണി കൊണ്ട് വയറു നിറയില്ല.

പക്ഷേ ഓരോ അരിമണിയായി ചേർത്താണ്

ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ വീട് ഉണ്ടാക്കുന്നത്!
ഒരു അക്ഷരം കൊണ്ട് പുസ്തകമാകില്ല…

പക്ഷേ ഓരോ അക്ഷരമായി പഠിച്ചാണ്

നാം ലോകം മുഴുവൻ അറിയുന്നത്!”
ചകോരം സന്തോഷത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു.

“കുട്ടൂ, നീ ഏറ്റവും വലിയ രഹസ്യം മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നു.”
ആ പുലരിയിൽ കുട്ടു

അരിയിൽ തന്റെ ആദ്യത്തെ അക്ഷരമായ അ എന്ന് എഴുതി.
പിന്നെ ഓരോരോ അക്ഷരങ്ങൾ അവൻ പഠിച്ചു.

കാലം കഴിയെ,

ഒരിക്കൽ ചെറുതായി തോന്നിയ ആ ഉറുമ്പ്

കാട്ടിലെ ഏറ്റവും ബുദ്ധിമാനും സ്നേഹനിധിയുമായ
വഴികാട്ടിയായി വളർന്നു.